San Tomé e Príncipe

Article on other languages:

• São_Tomé_en_Principe
• São_Tomé_und_Príncipe
• ሳን_ቶሜ_እና_ፕሪንሲፔ
• San_Tomé_e_Prenzipe
• ساو_تومي_وبرينسيبي
• Santu_Tomás_y_Príncipe
• Сао_Томе_и_Принсипи
• সাঁউ_তুমে_বারো_প্রিঁসিপি
• São_Tomé_ha_Príncipe
• Sao_Tome_i_Principe
• São_Tomé_i_Príncipe
• Sao_Tome_ug_Principe
• São_Tomé_è_Príncipe
• San_Tome_ve_Prinsipi
• Svatý_Tomáš_a_Princův_ostrov
• São_Tomé_a_Príncipe
• Sao_Tome_og_Principe
• São_Tomé_und_Príncipe
• São_Tomé_u_Principe
• ސައޮ_ތޯމޭ_އަދި_ޕުރިންސިޕޭ
• Σάο_Τομέ_και_Πρίνσιπε
• São_Tomé_and_Príncipe
• Sao-Tomeo_kaj_Principeo
• Santo_Tomé_y_Príncipe
• São_Tomé_ja_Príncipe
• Sao_Tome_eta_Principe
• سائوتومه_و_پرینسیپ
• São_Tomé_ja_Príncipe
• Sao_Tomi_og_Prinsipi
• Sao_Tomé-et-Principe
• Sao_Tomé-et-Principe
• Sao_Tomee_en_Prinsyp
• São_Tomé_agus_Príncipe
• São_Tomé_agus_Príncipe
• São_Tomé_as_Príncipe
• סאו_טומה_ופרינסיפה
• साओ_तोमे_और_प्रिन्सीप
• Sveti_Toma_i_Princip
• Sen_Tome_ak_Pwènsip
• São_Tomé_és_Príncipe
• São_Tomé_e_Príncipe
• Sao_Tome_dan_Principe
• São_Tomé_e_Príncipe
• Sao_Tome_e_Principe
• Saó_Tóme_og_Prinsípe
• São_Tomé_e_Príncipe
• サントメ・プリンシペ
• São_Tomé_lan_Príncipe
• სან-ტომე_და_პრინსიპი
• Santu_Tome_na_Prinsipe
• ಸಾವೊ_ಟೋಮೆ_ಮತ್ತು_ಪ್ರಿನ್ಸಿಪೆ
• 상투메_프린시페
• Sao_Tome_û_Prînsîpe
• Sen_Tommas_ha_Pryns
• Insulae_Sancti_Thomae_et_Principis
• São_Tomé_a_Príncipe
• San_Tomè_e_Prinçipe
• Santu_Tome_mpé_Príncipe
• San_Tomė_ir_Prinsipė
• Santome_un_Prinsipi
• Сао_Томе_и_Принсипе
• സാഒ_ടോമെ_പ്രിന്‍സിപ്പെ
• साओ_टोमे_आणि_प्रिन्सिप
• São_Tomé_dan_Príncipe
• São_Tomé_īhuān_Pilli
• São_Tomé_un_Príncipe
• Sao_Tomé_en_Principe
• São_Tomé_og_Príncipe
• São_Tomé_og_Príncipe
• Sao_Tome_e_Prinsip
• São_Tomé_e_Príncipe
• Сан-Томе_æмæ_Принсипи
• São_Tomé_and_Príncipe
• Wyspy_Świętego_Tomasza_i_Książęca
• São_Tomé_e_Príncipe
• ساوتومې_او_پرنسيپه
• São_Tomé_e_Príncipe
• Santu_Tumiy_Prinsipipas
• São_Tomé_şi_Príncipe
• Сан-Томе_и_Принсипи
• San_Tome_e_Principi
• São_Tomé_ja_Príncipe
• Sveti_Toma_i_Princip
• São_Tomé_and_Príncipe
• Svätý_Tomáš_a_Princov_ostrov
• Sao_Tome_in_Principe
• Sao_Tome_dhe_Principe
• Сао_Томе_и_Принципе
• São_Tomé_och_Príncipe
• Sao_Tome_na_Principe
• சாவோ_டொமே_மற்றும்_பிரின்சிப்பி
• Saun_Tomé_no_Prínsipe
• ประเทศเซาตูเมและปรินซิปี
• São_Tomé_at_Príncipe
• São_Tomé_ve_Príncipe
• Сан-Томе_і_Прінсіпі
• ساؤٹوم
• San-Tome_va_Prinsipi
• São_Tomé_e_Príncipe
• São_Tomé_và_Príncipe
• Saluda-Tomeän_e_Prinsipeän
• Sao_Tome_ak_Principe
• Sao_Tome_ati_Prinsipe
• 圣多美普林西比

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

República Democrática de São Tome e Príncipe República Democrática de San Tomé e Príncipe

Bandeira Escudo

Lema: Unidade, Disciplina, Trabalho (galego: «Unidade, Disciplina, Traballo») Himno nacional: Independência total     Capital  • Poboación San Tomé 56.156 hab. (2005) Cidade máis poboada San Tomé Linguas  • Oficiais n/d n/d Forma de goberno República Presidente Primeiro ministro Fradique de Menezes Tomei Beira Cruz Independencia de Portugal 12 de xullo de 1975 Superficie  • Total  • % auga Fronteiras Costas Posto 185º 1.001 km2 despreciable 0 km km 209 km km Poboación  • Total  • Densidade Posto 174º 193,413 170 hab/km2 PIB (nominal)  • Total  • PIB per cápita n/d n/d PIB (PPA)  • Total (2005)  • PIB per cápita Posto 187º US$ 268'000.000 US$ 1.638 IDH (2003) 0.604 (126º) – medio Moeda Dobra (STD) Xentilicio n/d Fuso horario  • en verán UTC non aplica Dominio de Internet .st Prefixo telefónico +239 Prefixo radiofónico S9A-S9Z Código ISO 678 / STP / ST Membro de: ONU, UA, CPLP Tódolos países do mundo

A República Democrática de San Tomé e Príncipe (en portugués: República Democrática de São Tome e Príncipe, é un país africano formado por varias illas localizadas no Golfo de Guinea, especificamente ao noroeste da costa de Gabón, moi preto da liña ecuatorial. As illas de maior importancia son: San Tomé (São Tome) e Príncipe.

Historia

As illas foron descubertas polos navegantes portugueses Joãou de Santarém e Pedro Escobar entre 1469 e 1472 xunto con Annobón. A primeira colonización exitosa de San Tomé foi establecida en 1493, con xudeos sefardís exiliados de España, por Alvaro Caminha, que recibíu a terra como unha concesión da coroa portuguesa. Príncipe foi colonizada en 1500 baixo un acordo similar. Para a metade do século XVI, e coa axuda dos escravos, os colonos portugueses converteran ás illas no principal exportador de azucre de África. San Tomé e Príncipe foron dominadas e administradas pola coroa portuguesa en 1522 e 1573, respectivamente.

O cultivo de azucre declinou nos seguintes 100 anos, e pola metade do século XVII, San Tomé pasou a ser pouco máis que un porto de escala para barcos provedores de carbón. A principios do século XIX, dúas novas colleitas, café e cacao, foron introducidas. Os ricos chans volcánicos pareceron ser apropiados para a nova industria de colleitas. Como consecuencia, grandes plantacións (roças), apropiadas polas compañías portuguesas ou terratenientes absentistas, pasaron a ocupar case todo o bo labrantío. Para 1908, San Tomé chegara a ser o produtor mundial máis grande de cacao, e ademais a colleita máis importante do país.

O sistema roças, que deu aos administradores das plantacións un alto grao de autoridade, conduciu aos abusos contra os granxeiros africanos. Aínda que Portugal abolíu oficialmente a escravitude en 1876, a práctica do traballo remunerado forzado continuou. Nos primeiros anos do século XX, unha controversia publicitada internacionalmente descubriu que os contratistas angolanos estiveron suxeitos a traballos forzados e a condicións insatisfactorias de traballo. A desorde laboral esporádico e o descontento continuaron ao longo do século XX, culminando nun estalido de motines en 1953 no que varios centos de traballadores africanos morreron nun enfrontamento cos seus gobernadores portugueses. Esta "Masacre de Batepa" segue sendo un feito importante na historia colonial das illas, e o goberno recorda oficialmente o seu aniversario.

Para os últimos anos da década de 1950, cando outras nacións emerxentes no continente africano estaban esixindo a independencia, un pequeno grupo de santotomenses formaran o Movemento para a Liberación de San Tomé e Príncipe (MLSTP), o cal estableceu finalmente a súa base en Gabón. Tomando ímpeto nos anos sesenta, os acontecementos seguíronse rapidamente tras o derrocamento da ditadura de Salazar e Caetano en Portugal en abril de 1974. O novo réxime portugués comprometeuse á disolución das súas colonias de ultramar. En novembro de 1974, os seus representantes reuníronse co MLSTP en Alxer e elaboraron un acordo para a transferencia da soberanía. Tras un período de goberno de transición, San Tomé e Príncipe logrou a independencia o 12 de xullo de 1975, elixindo como primeiro presidente ao secretario xeral do MLSTP, Manuel Pinto dá Costa.

En 1990, San Tomé converteuse nun dos primeiros países africanos en incorporarse á reforma democrática, e os cambios na constitución -a legalización dos partidos políticos da oposición- conduciu a eleccións en 1991 que foron pacíficas, libres e transparentes. Miguel Trovoada, un ex Primeiro Ministro que estivera no exilio desde 1986, regresou como candidato independente e foi elixido presidente. Trovoada foi reelecto na segunda elección presidencial multipartidista de San Tomé en 1996. O Partido da Converxencia Democrática (PCD) derrubou ao MLSTP para tomar a maioría dos escanos na Asemblea Nacional, co MLSTP converténdose nunha minoría importante e vocal. Eleccións municipais seguiron en 1992, nas que o MLSTP volveu gañar unha maioría de escanos en cinco dos sete concellos rexionais.

Nas primeiras eleccións lexislativas en outubro de 1994, o MLSTP gañou unha maioría de escanos na Asemblea. Reconquistó unha maioría cabal de asentos nas eleccións de novembro de 1998. As eleccións presidenciais celebráronse en xullo de 2001. O candidato apoiado polo Partido Independente de Acción Democrática, Fradique de Menezes, foi elixido na primeira volta e instalado no goberno o 3 de setembro. Despois, en marzo de 2002, celebráronse unhas eleccións parlamentarias que levaron a un goberno de coalición despois de que ningún partido lograse unha maioría de escanos. Un intento de golpe de estado por uns membros dos militares e a Fronte Demócrata Cristián (maiormente representantes dos ex voluntarios santotomenses do exército surafricano de éraa do apartheid) en xullo de 2003 foi revertido por mediación internacional, ata a estadounidense, sen derramamiento de sangue. En setembro de 2004, o presidente Menezes despediu ao primeiro ministro e nomeou a un novo gabinete, o cal foi aceptado polo partido maioritario.

Goberno e Política

San Tomé e Príncipe funciona baixo un sistema multipartidario desde 1990. O presidente da República é electo por voto secreto, universal e directo por un período de 5 anos. O presidente pode ser reelecto ata o termo de dous períodos consecutivos. O primeiro ministro é nomeado polo presidente, e os catorce membros do gabinete son elixidos polo primeiro ministro.

A Asemblea Nacional, o órgano supremo do Estado e o máis alto corpo lexislativo, está composto por 55 membros, os cales son electos por un período de 4 anos.

A Xustiza é administrada pola Corte Suprema. O poder xudicial é independente, segundo o que establece a actual Constitución.

San Tomé posúe un bo nivel no que respecta a Dereitos Humanos, incluíndo a liberdade de expresión e de prensa, do mesmo xeito que a de formar partidos de oposición.

Organización político-administrativa

O país está dividido en duas provincias: San Tomé e Príncipe (esta última con autogoberno desde o 29 de abril de 1995).

Á súa vez está dividido en sete distritos, seis en San Tomé e un en Príncipe:

1. Água Grande (San Tomé)
2. Cantagalo (Santana)
3. Caué (São João dos Angolares)
4. Lembá (Neves)
5. Lobata (Guadalupe)
6. Mé-Zóchi (Trindade)
7. Paguei (San António)

Xeografía

Mapa de Santo Tomei e Príncipe

As illas de San Tomé e Príncipe, situadas sobre o Atlántico ecuatorial, a 300 km e 250 km respectivamente da costa noroeste de Gabón, constitúen o país máis pequeno de África. As illas forman parte dunha cadea montañosa de volcáns extintos que inclúen tamén as illas de Annobón ao suroeste e de Bioko ao nordés, que pertencen a Guinea Ecuatorial, e o Monte Camerún na costa oeste de África.

A illa de San Tomé ten un tamaño de 50 km de longo e 32 km de ancho e é a máis montañosa das illas. A súa máxima altura é de 2.024 m e nela vive a maior cantidade de poboación e atópase a capital do país, a cidade de San Tomé.

A illa de Príncipe ten un tamaño de 16 km de longo e 6 km de ancho, e é a segunda en tamaño. Tamén existen varios illotes deshabitados de menor tamaño, que forman parte do país: Illote das Rolas, Illote das Cabras, Illote Bombón, Illote Carozo, Tiñosa Grande e Tiñosa Pequena.

Ecoloxicamente, ambas as illas forman parte da ecorregión denominada selva de terras baixas de San Tomé, Príncipe e Annobón.

Economía

Desde 1800, a economía de San Tomé e Príncipe baseouse na agricultura. No tempo da independencia, as plantacións que posúen os portugueses ocupaban o 90% das terras cultivables. Logo da independencia, o control destas plantacións pasaron a varias empresas agrícolas estatais, que se foron privatizando co tempo. O cultivo dominante en San Tomé e Príncipe é o cacao, que representa un 95% das exportacións. Outros produtos son a copra, palmeira anana, banana e café.

A produción doméstica é inadecuada para o consumo local, polo que o país importa parte desta comida. foron emprendidos os esforzos que veu facendo o goberno nos últimos anos para expandir a produción alimenticia e outros grandes proxectos, a maioría deles, financiados por doantes estranxeiros.

Ademais da agricultura, a principal actividade económica é a pesca e pequenas industrias do sector alimenticio. As paisaxes das illas teñen un potencial atractivo turístico, e o goberno está tratando de mellorar a infraestrutura do lugar, que ata o momento é precaria. O sector do goberno representa un 11% do emprego.

Logo da independencia, o país centralizou a súa economía e a maioría dos medios de produción son e están controlados polo Estado. A Constitución garante unha economía mixta, con cooperativas privadas combinadas con propiedade e medios de produción pública. Na década dos 80 e os 90, a economía de San Tomé atravesou grandes dificultades. A economía viuse estancada, e as exportacións de cacao caeron tanto en valor, como en volume, creando grandes déficits. Os esforzos por redistribuír as terras para a plantación resultaron nun descenso da produción do cacao. Ao mesmo tempo, os prezos internacionais do cacao caeron.

En resposta á crise económica, o goberno levou a cabo unha serie de reformas. En 1987, se implementó un programa de axuste do Fondo Monetario Internacional (FMI) e invitouse a capitais privados a participar en actividades relacionadas coa agricultura, o comercio, os bancos e o turismo. As reformas dos noventa centráronse na privatización, especialmente na agricultura e os sectores industriais.

O goberno santotomense vén obtendo axuda estranxeira de varios doantes, incluído o Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento, o Banco Mundial, a Unión Europea, Portugal, Taiwan, e o Banco de Desenvolvemento Africano. En abril de 2000, o FMI aprobou unha redución da pobreza e instalación do crecemento para San Tomé que tiña como resultado reducir a inflación a un 3% en 2001, crecemento da economía a un 4% e redución do déficit fiscal. A finais de 2000, o país foi recoñecido polo seu significante redución na súa débeda.

En 2001, San Tomé e Nixeria chegaron a un acordo para a exploración conxunta das augas reclamadas por ambos os países na provincia do Delta Nixeriano.

Actualmente estase intentando potenciar o turismo aínda que por agora a existencia destas illas é practicamente descoñecida para a maioría das axencias de viaxes non portuguesas.

Demografía

A poboación do arquipélago estímase en 165.000 habitantes, coa seguinte compoisición étnica:

• • Negros: 88%
  • Mestizos: 10%
  • Brancos: 2 %

Todos son descendentes de emigrantes que chegaron ás illas desde 1485. O primeiro poblamiento exitoso (forzoso) fíxose con xudeus sefardís españois por orde do rei Xoán II de Portugal. Case toda a poboación vive na illa de San Tomé, o resto das illas, incluída Príncipe, non suman máis de 10.000 habitantes.

Cidades principais

A capital, San Tomé ten uns 53.300 habitantes, e Santo Antonio de Príncipe 8.000.

Outros indicadores

• Esperanza de vida (2002):
  • Mulleres 68,9 anos
  • Homes 65,7 anos
  • Media 67,31 anos

Cultura

Idiomas

A pesar que é un país pequeno, fálanse catro idiomas nacionais: a lingua oficial é o portugués (falado polo 95% da poboación^{[Cómpre referencia]}), e os creoulos portugueses: o forro (85%), o angolar (3%) e o principense (0,1%).

Festividades

Festas e feriados nacionais

Festas e feriados locais

Feriados con día variable

Educación

En Santo Tomei e Príncipe hai tres niveis de educación:

• Educación elemental
• Educación secundaria
• Educación superior

• Taxa de alfabetización (2001):
  • Mulleres 62%
  • Homes 85%
  • Total 75%

• Televisores 2.5%

Véxase tamén

• África
• Lista de países

Ligazóns externas

Imaxes de San Tomé e Príncipe

• São Tomé e Príncipe
• Associação Caué, Amigos de São Tomé e Príncipe
• Chocolate de São Tomé e Príncipe
• Forum STP