Guinea Ecuatorial

Poll without page-refresh

Article on other languages:

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

República de Guinea Ecuatorial

République de Guinée équatoriale
República da Guiné Equatorial


Bandeira	Escudo

Lema: Unidade, Paz, Xustiza
Himno nacional: Camiñemos Pisando a Senda da nosa Inmensa Felicidade



Capital • Poboación	Malabo 100.000 aprox.
Cidade máis poboada	Malabo
Linguas • Oficiais	n/d n/d
Forma de goberno	Réxime ditatorial
Presidente Primeiro ministro	Teodoro Obiang Nguema Ignacio Milam Tang
Independencia	De España 12 de outubro de 1968
Superficie • Total • % auga Fronteiras Costas	Posto 145º 28.051 km² Desprezable 539 km km 296 km km
Poboación • Total • Densidade	Posto 159º 504,000 (2005) 18,65 hab/km²
PIB (nominal) • Total • PIB per cápita	n/d n/d
PIB (PPA) • Total (2005) • PIB per cápita	Posto 102º US$ 25.439 millóns 23.154
IDH (2003)	0.655 (121º) – Medio
Moeda	Franco (f, XAF)
Xentilicio	ecuatoguineano, -a
Fuso horario	(UTC 1)
Dominio de Internet	.gq
Prefixo telefónico	`+240`
Prefixo radiofónico	`3CA-3CZ`
Código ISO	226 / GNQ / GQ
Membro de: ONU, UA
1)A lei constitucional que modifica o artigo 4 da Lei Fundamental do Estado, establece que "as linguas oficiais da República de Guinea Ecuatorial son o español e o francés. Recoñécense as linguas aborígenes como integrantes da cultura nacional" (Lei constitucional Nº 1/1998 do 21 de xaneiro)
Tódolos países do mundo

A República de Guinea Ecuatorial é un país do África central, e un dos países máis pequenos do África continental. Limita con Camerún ao norte, Gabón ao sur e o Golfo de Guinea ao oeste, onde as illas de Santo Tomé e Príncipe sitúanse ao suroeste.

Antigamente foi unha colonia española coñecida como Guinea Española, e obtivo a súa independencia o 12 de outubro de 1968. O territorio do país (coñecido continentalmente como "Río Muni" ou "Mbini") inclúe un gran número de illas, entre as que se atopan a illa de Bioko (antiga Fernando Poo), onde se sitúa a capital, Malabo (chamada antigamente Santa Isabel). O nome que adoptou o país tras obter a súa independencia débese á proximidade co Ecuador e a estar situado no golfo de Guinea.

Historia

Ao explorador portugués Fernando Poo (Fernãou do Poo), que estaba buscando unha ruta á India, acredítaselle o descubrimento da illa de Bioko en 1471. Chamouna Flor Formosa ("Flor Fermosa"), pero máis tarde tomaría o nome do seu descubridor. As illas de Fernando Poo e Annobón foron colonizadas polos portugueses en 1474. Os portugueses retiveron o control ata 1778, cando as illas foron cedidas a España en intercambio a territorios en Sudamérica. Entre 1926 e 1959 unifícase a colonia baixo o nome de Guinea Española. En 1968 obtivo a independencia de España

Goberno e política

Nominalmente, Guinea Ecuatorial é unha democracia constitucional desde 1991. Con todo, a realidade política do país é a ditadura unipartidista e persoal de Teodoro Obiang Nguema, no poder desde o 3 de agosto de 1979, cando liderou un golpe de estado contra o seu tío, Francisco Macías Nguema, e que se perpetúa na presidencia falseando os resultados electorais. O sistema político de Guinea Ecuatorial foi definido como "Democratura" polo Profesor Max Liniger-Gourmaz, mentres que outros analistas coinciden en sinalar que se trata dunha dinastía de facto.

As eleccións presidenciais realízanse cada sete anos (a última delas tivo lugar o 15 de decembro de 2002, e a próxima será en decembro de 2009) e nelas votan todas as persoas maiores de 18 anos. O presidente, á súa vez, nomea ao primeiro ministro (actualmente, Ricardo Mangue Obama Nfubea). Hai unha soa cámara lexislativa, practicamente decorativa e sen poder real, (a Cámara de Representantes do Pobo), composta por 100 representantes elixidos sobre o papel, por voto popular directo para unha lexislatura de cinco anos. Dos 100 escanos, 98 corresponden na actual lexislatura ao partido único da ditadura, o PDGE (Partido Democrático de Guinea Ecuatorial).

Desde a toma do poder por parte de Teodoro Obiang Nguema sucédense os asasinatos políticos e as desaparicións así como as parodias de xuízos que destacan pola ausencia de garantías procesuais. Os informes de Amnistía Internacional e outros organismos independentes reportan, desde fai anos, unha estremecedora realidade en canto a detencións arbitrarias, horribles torturas, apaleamientos e mortes en detención.

Organización político-administrativa

Guinea Ecuatorial está dividida administrativamente en sete provincias (coas súas respectivas capitais):

Provincias de Guinea Ecuatorial.

Xeografía

Mapa de Mbini.

Mapa de Annobón e Bioko.

Guinea Ecuatorial atópase situada no África ecuatorial, especificamente no golfo de Guinea. Comprende unha Rexión Continental (Río Muni) e unha Rexión Insular (illas do Golfo de Guinea e da Bahía de Corisco.

A Rexión Continental (Río Muni) atópase entre Camerún e Gabón. O seu territorio está formado por altiplanos, accidentados por algúns macizos que van descendendo ata a costa, que polo xeral é baixa e arenosa.

A Rexión Insular comprende da antiga illa de Fernando Poo, posteriormente Macías Nguema e, máis tarde, Bioko (situada a 40 km da costa leste do Camerún), a illa Annobón (a 595 km ao suroeste de Bioko, interponiendose entre elas as illas de Santo Tomei e Príncipe), así como as illas de Corisco, Elobey Grande e Elobey Mozo (situadas na Bahía de Corisco fronte ás costas de Gabón).

Economía

É estado membro de CEMAC. A moeda de curso legal é o Franco CFA. A riqueza principal de Guinea Ecuatorial é o petróleo e os seus derivados, cunha extracción estimada de 300.000 barrís de petróleo diarios, a explotación de madeiras nobres, a agricultura, con produtos como o algodón, café, a cana de azucre, froitas tropicais, etc. Tamén se debe destacar a gandería debido á existencia de terras altas aptas para o vacún, e os minerais, en particular os metais preciosos, cuxo comercio informal é destacable.

Desde finais do século XX, coa explotación de xacementos petrolíferos, a renda per cápita aumentou espectacularmente, aínda que non a repartición de devandita renda posto que a riqueza procedente do petróleo, segundo a Asociación pola Solidariedade Democrática con Guinea Ecuatorial, canalízase nun 98% cara ás compañías mineiras, principalmente norteamericanas e francesas, así como á familia de Teodoro Obiang Nguema, actual ditador do país. A exportación de barrís por habitante é similar á de Kuwait.

A pesar da alta renda per cápita relativa, a inmensa maioría dos cidadáns de Guinea Ecuatorial viven baixo limiares de miseria, destacando a escasa ou nula atención médica. A Ditadura de Teodoro Obiang Nguema converteu a Guinea Ecuatorial no centro do tráfico de drogas de África Occidental e levou ao país ao ranking dos máis corruptos do Planeta.

Demografía

Evolución da poboación entre 1961 e 2003 (cifras da FAO, 2005). Poboación en miles de habitantes.

Guinea Ecuatorial ten unha poboación de carácter novo (o 45% non supera os 15 anos) cunha taxa de natalidade en torno ao 42 por mil e unha mortalidade do 16 por mil. A esperanza de vida é de 49 anos para os homes e 53 para as mulleres. Só un 4% da poboación ten máis de 65 anos.

A taxa de alfabetización nos adultos estaba en 1992 no 52%, pero subiría a un 80% para 1999.

A maioría da poboación vive nas zonas rurais.

Etnografía

A poboación nacional, que representa o 99% da poboación, é esencialmente bantú (fang) en Mbini e bubi en Bioko. Os principais grupos étnicos distribúense da seguinte forma: fang (72% da poboación, en Mbini), bubi (15%, en Bioko), fernandinos (en Bioko), bisios e ndowes na Rexión Continental, antiga provincia de Río Muni e annoboneses na Illa de Annobón, o único territorio do país no Hemisferio Sur. A minoría predominante doutra raza constitúena os brancos europeos de ascendencia española. Guinea Ecuatorial recibiu asiáticos e negro-africanos doutros países para que traballasen nas plantacións de cacao e café. Outros negro-africanos proceden de Liberia, Angola e Mozambique, e asiáticos que son maioritariamente chineses. Así mesmo, chegaron ao país comunidades británicas, francesas e alemás. De todos estes arribos, os únicos que non se adaptaron optimamente á lingua española foron os franceses, xa que o seu idioma é cooficial.

Logo da independencia, miles de ecuatoguineanos partiron a España. Ao redor de 100,000 ecuatoguineanos foron a Camerún, Gabón e Nixeria por mor da ditadura de Francisco Macías Nguema. Moitas das súas comunidades viven en Brasil, moitos países hispanoamericanos, Estados Unidos, Portugal e Francia.

Linguas

O idioma oficial é o español, tal e como o reflicte a Constitución do país. En teoría, ao haberse integrado na Comunidade Económica e Monetaria de África Central (para usar o Franco CFA como moeda), o idioma francés pasaría a ser oficial. A lei constitucional, que modifica o artigo 4 da Lei Fundamental do Estado, establece que "as linguas oficiais da República de Guinea Ecuatorial son o español e o francés. Recoñécense as linguas aborígenes (sería máis correcto dicir linguas vernáculas) como integrantes da cultura nacional" (Lei constitucional Nº 1/1998 do 21 de xaneiro):fang falado tamén en zonas de Camerún, Gabón e República Democrática do Congo; bubi (Bioko), annobonés na Illa de Annobón, balengue na Rexión Continental ibo e inglés criollo (Pidgin English), tamén en Bioko.

Relixión

A gran maioría da poboación é formalmente católica (80,1%), aínda que se profesan outras relixións cristiás (6,8%), as relixións dos antigos habitantes denominadas baixo o apelativo de animismo son practicadas en diverso grao pola maioría, e existe unha minoría islámica (4%).

Cidades

Destacan dúas cidades: Malabo, capital do estado con 90.000 habitantes, situada en Bioko; e Bata, cidade na rexión continental con 70.000 habitantes.

Nomes

Os ecuatoguineanos tenden a ter un nome español e un nome africano. Cando o escriben, o nome español é seguido polo africano e polo apelido do pai e o da nai.

Cultura

O país posúe unha universidade, a Universidade Nacional de Guinea Ecuatorial (UNGE) con campus en Malabo e unha Facultade de Medicina en Bata. A Facultade de Medicina de Bata está apoiada principalmente por Cuba, cuxo goberno cede aos profesores e médicos do centro. A Universidade Nacional de Educación a Distancia española conta tamén cunha sede en Malabo e outra en Bata.

No país están activas varias organizacións culturais (o Centro Cultural Hispano-Guineano e outros) cuxo fin principal é a alfabetización e promoción cultural da poboación. A maioría do apoio económico neste sentido provén do goberno español.

Literatura

Os principais autores do país son:

María Nsué Angüe (1945 ? )
Juan Balboa Boneke (1938 ? )
Juan Tomás Ávila Loureiro (1966 ? )
Donato Ndongo-Bidyogo (1950 ? )
Raquel Ilonbé (193? ? 1992)
Constantino Ocha'a Mve Bengobesama (19?? - 1991)
Xusto Bolekia Boleká

Data	Nome en galego	Nome local	Notas
Festas Nacionais
1 xaneiro	Ano Novo
15 agosto	Día da Constitución
12 outubro	Día da Independencia
10 decembro	Día dos Dereitos Humanos
25 decembro	Nadal

Tópicos diversos

Links Externos

Os Pigmeos da Guinea Ecuatorial Cultura e imaxes dos primeiros habitantes da Guinea Ecuatorial

Países do mundo | África

Outros territorios

Traído desde "http://gl.wikipedia.org/wiki/Guinea_Ecuatorial"

Categorías: Países de África | África | Guinea Ecuatorial

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.