Anarquismo

Article on other languages:

del.icio.us del.icio.us
Digg Digg
Furl Furl
Reddit Reddit
Rojo Rojo
Add to OnlyWire

O anarquismo é un termo amplo que abrangue desde teorías políticas a movementos sociais que avogan pola abolición do Estado como autoridade imposta e detentora do monopolio do uso da forza, dun modo xeral, os anarquistas están contra calquera tipo de xerarquía, defendendo unha forma de organización horizontal e libertaria, redistribuindo o poder entre os propios gobernados. A palabra anarquismo deriva da raíz grega an (non, sen) e archos (gobernador).

Símbolo anárquico.

A propia definición adoptada pola maioría dos dicionarios, mostra a deturpación etimolóxica que a palabra anarquismo sofreu no tempo.

Unha das visións tópicas sobre o anarquismo é o que, en realidade, se denomina "anomia", ou sexa, ausencia de leis. O anarquismo non se relaciona coa práctica da anomia. Os anarquistas rexeitan esta denominación, e o anarquismo en canto teoría política nada ten a ver co caos ou a vagancia.


Índice

Variantes ideolóxicas

Pintada anarquista en Conxo (Santiago de Compostela).

Existen distintos grupos que teñen comprensións diferentes en canto á abolición do goberno e tamén á mantemento desa orde:

  • os socialistas libertarios recoñecen o modo de produción socialista, como a colectivización dos bens, así como a organización social feita horizontalmente (diferenciandose así do socialismo científico, utópico e real);
  • os anarquistas invidualistas non teorizan sobre a colectividade, acreditan que o anarquismo só é e será posible coa concientización e transformación individual e persoal.

Socialismo libertario

Os anarquistas socialistas libertarios acreditan que a función de calquer goberno é o mantemento do dominio dunha clase social sobre outra. Eles acreditan que, no sistema capitalista, o Estado mantén a desigualdade social a través da forza, ao garantir a uns poucos a propiedade sobre os medios de subsistencia de todos.

Esta teoría clama por un sistema socialista, onde a posesión dos medios de produción garántaselle a todos os que traballan. Neste sistema, non habería necesidade de ningunha autoridade e/ou goberno, visto que non habería necesidade de impor privilexios dunha clase sobre outra. A sociedade dirixida por asociacións democráticas, formadas por todos, e dividíndose libremente (ou sexa, con entrada e saída libre) en cooperativas e estas, en federacións.

A orixe da tradición socialista libertaria está nos séculos XVIII e XIX. Tal vez o primeiro anarquista (aínda que non usara o termo en momento ningún) foi William Godwin, inglés, que escribiu varios panfletos defendendo unha educación sen a man do Estado, observando que esta tornaba as persoas menos propensas a ver a liberdade que lles era negada. O primeiro a se auto-intitular anarquista e a defender claramente unha visión máis socialista, foi Joseph Proudhon, seguido por Bakunin que levou e elaborou as ideas de Proudhon á primeira Asociación Internacional de Traballadores (AIT). Máis tarde, Kropotkin desenvolve a vertente comunista do anarquismo, encanto Nestor Makhno tenta implantar o anarquismo en plena revolución rusa na Ucraína, con apoio de varias comunidades campesiñas, mais que acaban masacradas polos revolucionarios leninistas e trotskistas. (ver Godwin, Proudhon, Bakunin, Kropotkin, Makhno, etc).

Poucos anarquistas defenden a violencia contra individuos. Durante o fin do século XIX e inicio do século XX, o anarquismo era coñecido como unha ideoloxía que apoiaba os asasinatos e explosións, debido a ación de persoas como o ruso Nechaiev, o francés Ravachol e á influencia dos medios de comunicación da época. A maioría dos anarquistas afirman que a violencia contra individuos é inútil, xa que mantén intactas as relacións sociais de exploración e as institucións que a mantén. Entretanto, os anarquistas acreditan ser inevitable o recurso á violencia como lexítima defensa á violencia do Estado ou de institucións coercivas. Anarquistas como Errico Malatesta publicaron célebres debates e publicacións, condenando o individualismo-terrorista de algúns anarquistas.

Existiron, porén, outros anarquistas, como Tolstoi, que acreditaban que o camiño da anarquía era a non-violencia. Tólstoi, inclusive, mantivo contato con Gandhi.

Anomia

A idea popular de anarquismo como absoluto caos e desorden, que os estudiosos chaman de anomia (ausencia de normas) é rexeitada por todos anarquistas tradicionais citados anteriormente. Os anarquistas conceben os gobernos como as actuais fontes de desordes defendendo, polo tanto, que a sociedade estaría mellor ordenada sen eles.

Esta convención ten fortes conotacións e historicamente ten sido usadas como unha deficiencia por grupos políticos contra seus oponentes, máis notabelmente os monárquicos contra os republicanos nos últimos séculos. Entretanto, a anomia ten sido abrazada por movementos de contracultura.


Internacionalmente coñecidos

Véxase tamén

Outros artigos

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.